Met een zwarte Batman in de rollercoaster van Times Square

It’s all great that this is on film because Times Square looks like a Disneyland now, and this is for posterity. This is the real Times Square

Robin Johnson, actor

Er blaast een jachtig windje over Broadway. Toch is het verre van fris. Snel valt de nacht over Manhattan. De duisternis is nu bijna volledig. Hoewel: al die kleuren van de flikkerende, rollende en op en neer jumpende lichtreclames zorgen er wel voor dat je het idee hebt in een verlichte kerstboom te wonen. Een geruisloze trein van yellow cabs beweegt zich over het gemartelde wegdek. En de witte bolides van de NYPD staan op strategische plekken orde uit te stralen. De helft van de houten klapstoeltjes op Herald Square, waar Broadway en de Avenue of the Americas elkaar begroeten, wordt op dit uur tussen hond en wolf in beslag genomen door toeristen die snel wat fast food naar binnen zitten te werken. Of gewoon kapot gelopen van de hele dag tussen downtown en uptown heen en weer lopen in aanbidding naar het fonkelende firmament staren. Voor een bezoek aan de sterrenhemel van New York hoef je niet het halve universum door te reizen: het is hier binnen handbereik. Spring in de deinende Rollercoaster, die Times Square heet! Een flipperkast van licht. Een caleidoscopische stroboscoop.   

NASDAQ Thanks the Top Ten Liquidity - RICOH - The JAY LENO Show, Comedy at 10 it’s about time – Bored to Death a Noir-Otic Comedy – Vegas? No Yonkers – New York City celebrates Tel Aviv-Yafo Centennial Year - YAHOO! – Paramount Building met Hard Rock Café – Bud Light the difference is DRINKABILITY – STi Phonecards – Odwalla Nourishing the Body Whole – MACHIDA vs SHOGUN SAT.OCTOBER 24 Live on pay-per-view

Het blijft een ongekend spektakel. Vorig jaar ging deze rollercoaster voor de eerste keer over ons heen. En het is nu gevoel niet anders. John en Rianne maken voor het eerst deze duivelsrit mee. Want afgezien van al die lichtreclames die je doen duizelen is het de multi-etnische mensenzee die tegen je aan klotst. En anders wel al die scholen yellow cabs die als tropische vissen door dit space-aquarium zwemmen. Alle neuzen in dezelfde richting.

En daar loop je ineens in de armen van Batman. Hey, guys! Een zwarte Batman, zo te zien aan zijn handen en de openingen waar zijn ogen zijn. De zwarte vleermuis slaat zijn vlerken uit. Over Gemma en Rianne. Want vampiers worden vooral aangetrokken door vrouwenvlees en vrouwenbloed. Om met hem op te foto te mogen vraagt hij slechts twee dollar. Een fooi. Maar een tweede foto mag in een keer vijf dollar kosten. Deze vorm van inflatie wijs ik gedecideerd af. Batman legt zich bij de feiten neer. Hoeveel foto’s, dat maakt opeens niet zoveel meer uit. Voor twee dollar zoveel foto’s als je maar wilt. In ruil daarvoor mag hij nog een paar seconden extra het trans-Atlantische damesvlees betasten. Alleen de met kleding bedekte schouders, overigens. Hij ziet er de gein wel van in.

Times Square The intersection of Broadway and 42nd Street, at the south-east corner of Times Square, is the Eastern Terminus of the Lincoln Highway, the first road across the United States of America. Sinds een jaar of twintig volledig gereanimeerd door het aanbrengen van een fors aantal bypasses. Want rond 42nd Street en Broadway was het destijds niet echt pluis. Drugs, prostitutie en andere louche activiteiten zorgden er voor een onaangename en bedreigende sfeer. Verpaupering alom. De tijden zijn echter veranderd sinds het drastische ingrijpen burgemeesters als Rudolph Giuliani en Michael Bloomberg. Nu bruist het er elke avond. De stad die nooit slaapt wordt hier meer dan waar gemaakt. Meer dan 50 theaters die in de straten eromheen te vinden zijn, zorgen elke avond voor een massale toestroom van publiek.

Formerly named Longacre Square, Times Square was renamed after the Times Building (now One Times Square) in April 1904. Times Square, sometimes known as the “Crossroads of the World,” has achieved the status of an iconic world landmark and has become a symbol of New York City. The Times Square area consists of the blocks between Sixth and Eighth Avenues from east to west, and West 40th and West 53rd Streets from south to north, making up the western part of the commercial area of Midtown Manhattan.

Een nieuwigheid die ik vorig jaar nog niet zag of er gewoon niet was, is de brede rode trap van plexiglas die uitloopt in een groot platform aan het einde van Times Square. Het licht schijnt door het rode plexiglas en dompelt de hele omgeving in een rode bordeelgloed. Van bovenaf heb je een schitterend uitzicht op het gekrioel beneden. De traptreden zijn grotendeels gevuld met vermoeide wandelaars, verliefde stelletjes en beginnende nachtraven die het wonder van Times Square naar binnen zuigen. In deze heksenketel kan ik echter deze keer geen Spiderman ontdekken, die – naar men zegt – hier elke avond present is. Maar misschien heeft hij zich dit jaar wel vermomd als Batman. En die zijn we al tegen het lijf gelopen.

Op de terugweg later op de avond begint toch nog de honger te knagen. Het hoeft niet gezond te zijn wat ik te eten ga krijgen. Gewoon, fast food, op zijn Amerikaans. Nog voordat we de Avenue of the Americas en Herald Square oversteken lokt een bijna lege vreetschuur je naar binnen. Helverlicht. Salades in grote bakken onder glas. Maar het mag ook vet zijn, zoals de gelikte fototentoonstelling boven het tien meter lange buffet je laat zien. En alles tegen weggeefprijzen. Voor een paar dollar een volledige maaltijd. Fried chicken. Beef. You name it. En in no time serveert Mister Arizona je een paar snelle dishes. Brooklyn Lager Beer toe. Vorig jaar geen slok van gedronken, van dit enigszins donker bier. Maar het smaakt naar een tweede fles. Fast beer. Ook John heeft dorst.

Bijna terug op Korea Way, 32nd Street. Met een volle maag. En een kop vol slaap. Want deze dag duurt al dertig uur. Leven in de breedte, zou A. F. Th. Van der Heijden zeggen. Maar hier denk ik aan Caleb Smith. De maffe New Yorker die er een paar jaar over deed om alle straten van New York te bewandelen en in beeld te brengen. Hij beëindigt zijn odyssee zo ongeveer op de plek waar ik nu sta. I chose to finish at Thirty Third Street because it runs along the south side of the Empire State Building. From almost anywhere on the island, if you look up at the observation deck, you see little pops of light from the flash bulbs of tourists taking pictures. Those twinkling lights kind of became a beacon for me over the years as I was walking. After several toasts in a nearby KoreaTown bar, I took the elevator to the top, and sent my own camera flashes down to Manhattan. Bekijk zijn fraaie website: www.newyorkcitywalk.com. Verdomd, hij heeft gelijk. Als een vuurtoren waarvan de top baadt in oranje licht, is hij weer het baken van de stad. Zijn plek heroverd na het verkruimelen van de twee monolieten van het WTC.

En wat heeft Caleb Smith te zeggen over Korea Town? On 32nd Street, between Broadway and 5th Avenue, is “Korea Town”, although it would more properly be called “Korea Block”. I love the character of this area. The buildings in this neighborhood are 10 to 15 stories tall, which is a great height. Tall enough to make the street feel cozy and cloistered, but not so tall as to feel alienating. Ik ben er. Hotel Stanford. De Koreanen achter de balie maken een lichte buiging. Er is een flauwe blik van herkenning. Een waas van een glimlach. Maar daar is de lift al. En ik word opgetild naar de achtste. Een hoogte die niks voorstelt in New York.

Het moet een korte nacht worden in New York. Want ik kom hier niet om te slapen. Ondanks het formidabele bed. En inderdaad: wake-ups om kwart over een, vijf voor drie en tien voor vijf. Sleepless in Manhattan. Ik had het kunnen weten.