Voor de tweede maal binnen een jaar in New York. Vorig jaar compleet ingepakt door de stad. En ook nu weer kijk je met oude en nieuwe ogen. Slapen in hetzelfde hotel als in oktober 2008: Hotel Stanford, Korea Way, West 32nd Street. In de schaduw van het Empire State Building.

En ook al is de stad niet ten onder gegaan aan de Wall Street Crash van 2008, er is toch wat veranderd. Nog meer dan de eerste keer kijk ik naar de stad als een mythische polis. Waar de energie uit alle poriën spat. De Twin Towers mogen ingestort zijn, de smalle skyscraper-piramide van Daniel Libeskind komt eraan, verheft zijn stalen skelet al bovengronds. Loop mee met me, en vergaap je aan de Celluloid Skyline. New York is een film. Brooklyn, de Bronx, Harlem, je kent eigenlijk alles al. Nu moet je het nog ruiken, horen, voelen. Geen tijd om te slapen. Sleepless in Manhattan.