Op 15 augustus was het ‘Sainte Marie’. Voor de République Libre d’Outremeuse in Waalse Luik een reden om eens flink te feesten. Soms zijn we er bij, soms niet. Het is een feest zonder weerga in de regio. En in België (katholiek land) is het ook nog eens een vrije dag. Maar in Outremeuse gaat het feest de hele week door.

Omdat het te slecht weer was, zijn we op 15 augustus maar niet gegaan. Om kwart voor vier hebben we bij Jo afgesproken. John en Rianne zullen er ook zijn. Daarna zullen we naar Luik rijden. Het wordt echter tien over vijf, eer we bij Jo arriveren. Limburgs kwartiertje. Na een glas witte wijn toch op pad naar Luik. Zo groot is de afstand tussen Maastricht en Luik nu ook weer niet.

 

Om zes uur zitten we buiten op het terras op de Féronstrée achter een stevige kelk donkere Tongerloo. De temperatuur is prima. En na het aperitief zetten we koers richting restaurant ‘L’Industrie’, in de wijk Saint Gilles. Als vanouds zit het vol eters. Een tafel is snel gevonden. En een half uur later staan de typische Luikse gerechten op tafel. L’Industrie, le mémoire culinaire du vieux Liège.

 

De kleine folder waarin de ‘kaart’ zit, ronkt nog even verder: “L’Industrie vous invite dans le cadre délicieusement désuet d’une brasserie presque centenaire, à déguster ses spécialités du terroir liégeois, toutes décinées autour de notre meilleure spécialité: LA FRITE.

Ja, je bent niet voor de kat zijn kont in Luik. Dus die friet is er altijd wel bij. Toch nog even verder lesen in de ronkende folder.

Le 28 avril 2001, Télé-moustique nous classait 11^e friterie de son classement belge; le 21 août 2002, La Dernère Heure nous classait 4e des meilleures friteries belges. Nous sommes contents!” Dat wordt dus in ieder geval frites eten.

Maar ook andere typische gerechten worden deze avond weggewerkt:, zoals rognons sautés (niertjes) à la liégeoise (door John, met een estragon-crème saus), of lapin liégeois (konijn; door Jo, met mosterd-crème saus), of lapin aux pruneaux (konijn met pruimen). Rianne en Gemma houden het meer klassiek: Brochette de boeuf (Rianne) en Scampis sauce du chef (Gemma), maar eveneens zeer smakelijk bereid.

 

Kortom, de avond vliegt weer voorbij. Helaas is het altijd nog een lange rit terug, zo’n anderhalf uur. We missen dus het vuurwerk, om middernacht boven de Maas. De inwoners van Outremeuse en de rest van Luik stromen al massaal toe als wij ons richting auto begeven die in de buurt van de Saint Pholien kerk staat. De stevige wandeling heeft er voor gezorgd dat het konijn met pruimen een flink stuk is ingedaald. Gelukkig lopen deze beesten niet het risico van de ‘blauwe tong ziekte’, anders hadden we deze lekkernij moeten missen.