Deze week flink doorgewerkt aan een 3D-doek van 100×120 cm. Ongetwijfeld hebben de kleuren die nu het karakter bepalen van het schilderij alles te maken met de zich maar voortslepende winter. Het cadmium rood en het cadmium geel van de Spaanse costa’s is verdrongen door de gebrande omber en de gebrande sienna. Doe er een mengsel van phtalogroen en kobaltblauw bij en je lijkt weg te zinken in een zompig moeras. Maar er zijn lichtpunten, zelfs in dit nogal donker ogend schilderij.

Wat de uiteindelijke titel van het doek gaat worden, weet ik nog niet. Als ondergrond zit er nog een spoor van Burtynsky in verwerkt. Maar het is nagenoeg helemaal verdwenen op de elkaar overlappende lagen. Met acryl gaat dat redelijk gemakkelijk. En snel. Ook het transparant werken gaat verbluffend simpel, als je tenminste de juiste verfsoort kiest.  Hieronder enkele details uit het schilderij: