Al meer dan een week druk doende om de zomervakantie vorm te geven. Na vorig jaar in Egypte het resistentiebrevet tegen zinderende hitte behaald te hebben moeten Portugal of Andalusië geen probleem meer zijn.

Het enige waar nog enig gedelibereer over bestaat is het afwegen van de alternatieven in verschillende combinaties: bus- of autorondreis, hotel of appartement, half pension of alleen ontbijt, of zelfs helemaal niks. Wat wel duidelijk is is dat de meeste appartementen aan de Costa del Sol al aardig vol zitten. Holland goes Torremolinos.

De keuze heeft zich inmiddels toegespitst op: een 15-daagse autorondreis door heel Portugal met een verlenging van 8 dagen aan de kust bij Lissabon (Cascais-Estoril), of een 8-daagse busrondreis door Andalusië met een 11-daagse verlenging in een appartementenhotel in de buurt van Marbella. Luxe-problemen? Zeker! Iemand nog tips?

Het is 5 januari 2005, Museum Ludwig in Keulen, een van de laatste dagen van de grote Edward Hopper tentoonstelling. Een rij van enkele honderden meters staat voor de kassa. Kerstvakantie en niet op wintersport: dus, vooruit naar Hopper. Er zijn altijd mogelijkheden om het lange wachten te bekorten, maar het kost toch nog bijna drie kwartier voordat je binnen staat.

 

  

Maar ook binnen sta je in de branding van de bezoekersgolven. Gelukkig zijn er goedkope catalogi zodat je thuis op je gemak nog eens kunt nagenieten. Maar oog in oog staan met de meester, en verder alles om je heen wegdenken, is ook mogelijk. Dus dan sta je verbijsterd voor ‘Automat’ (1927), ‘Night Windows’ (1928), ‘Nighthawks’ (1942) en ‘Morning Sun’ (1952). De geest van Humphrey Bogarde, Raymond Chandler en Marlowe stijgt er uit op. En onheilspellend, geluidloos schreeuwend, desolaat licht. 

Het is definitief: ondanks deze tsunami aan bezoekers: de Amerikaan Hopper behoort voortaan tot de groten van de vorige eeuw. Samen met Dali, Picasso, Miro.

Het zal nog wel jaren duren alvorens Hopper weer in de buurt van ons land komt. En dat is jammer. Want Hopper zou door iedereen gezien moeten kunnen worden. Jammer van die lange wachtrijen zoals in Keulen. In de rij staan voor de kunst: het bederft toch een stuk van de voorpret.