november 20th, 2015

NIEUW BOEK OVER DE CAMINO: NOORDERLICHT OP CRUZ DE FERRO

Posted in: Literair,Travels — admin @ 8:30

Op 1 december verschijnt mijn nieuwe boek NOORDERLICHT OP CRUZ DE FERRO – ROUTE 66 NAAR SANTIAGO DE COMPOSTELA. Het wordt op extra groot (XL) formaat (17×24) uitgegeven, en telt 288 pagina’s waarvan 35 pagina’s in full colour (foto’s). Daarnaast nog een aantal zwart-wit foto’s. De verkoopprijs is € 21,91 (exclusief een eventuele bijdrage in de verzendkosten). Het boek is te bestellen door mij een mail te sturen met je adresgegevens. Stuur je mail naar: gerardstaals@gmail.com

Een winterboek voor de feestdagen. 

Op weg naar Cruz de Ferro

Op weg naar Cruz de Ferro

In april 2010 vertrek ik per fiets vanuit Grubbenvorst naar Santiago de Compostela. Mijn eerste camino. Al een dag na aankomst, op 24 mei 2010, laat ik me ontvallen nóg wel een keer naar Santiago te willen fietsen. Een vlaag van hybris? Ik zou het niet weten. Maar het is een euforisch moment om, na bijna 2500 kilometer fietsen, op het grote Praza do Obradoiro in de schaduw van de eeuwenoude granieten kathedraal van Sint Jacob te staan. Een maand eerder hield ik het nog nauwelijks voor mogelijk dat me dat zou lukken. Op 24 april vertrokken uit Grubbenvorst, en na exact 28 dagen fietsen (inclusief drie rustdagen) aankomen in Santiago, dat is flink doortrappen.

DSC07611

In 2013 fiets ik in dezelfde periode opnieuw naar Santiago de Compostela. Nu met oud-collega Frans Maas (Tegelen), en vanuit het Zuid-Franse Saint-Jean-Pied-de-Port. We noemen het onze Route 66, een verwijzing naar onze leeftijd. Opnieuw de camino francés, van 6 tot en met 21 mei. Het zal voor een deel een barre tocht worden. Barre kou en sneeuw in het hooggebergte bij Cruz de Ferro (1505 m.) en op de pas van O Cebreiro (1310 m.) overvallen ons. Ondanks deze tegenvallende klimatologische omstandigheden blijft de positieve moraal alle dagen meefietsen. Een manier van overleven. Geen lente die we ons gedacht hadden. Met dank aan Santiago.

In het claustro van de basililiek van San Isidoro, León

In het claustro van de basililiek van San Isidoro, León

Het boek is meer dan een verhaal over de tocht. Veel aandacht besteed ik aan alle internationale ontmoetingen tijdens het fietsen. Ook de uitgebreide voorbereidingen, het historische perspectief, het Spaanse culturele erfgoed, de enorme populariteit van de pelgrimstocht naar Santiago, de achterblijvers en het thuisfront, en de literaire connecties, het komt allemaal ruim aan bod.

Burgos, fantastische dagen in een zonovergoten stad

Burgos, fantastische halve dag in een zonovergoten stad

Ik vertel het verhaal uit mijn perspectief, met oog voor andere stand- en gezichtspunten. In dit geval vooral die van fietscompañero Frans. Humor en relativeringsvermogen blijken tijdens die lange dagen in het zadel plotseling net zo belangrijk als een ijzeren conditie.

februari 19th, 2014

California Dreamin’

Posted in: Artist Impressions,Facebook,Schilderijen,Travels — admin @ 14:40

Een groter doek heb ik nooit eerder onder handen gehad. Maar het werk aan het doek van 100 x 160 zit er nagenoeg op. Ik krijg het niet eens in mijn auto. En ik heb het weer met olieverf gemaakt, het medium dat ik – na een tiental jaren van alleen maar in acryl werken – weer heb herontdekt. Het bevalt me weer als vanouds. Een nieuw doek in de al een jaar geleden gestarte reeks American Landscapes.

California Dreamin' - definitief 006

Het doek is geïnspireerd op het landschap van de Pacific Coast Highway in California. Samen met mijn vrouw toer ik in het najaar van 2012 door een aantal staten van de USA: California, Nevada, Utah en Arizona. Bijna 5000 kilometer door weergaloze landschappen en National Parks. En logeren we in grote steden zoals San Francisco, Las Vegas en Los Angeles. Maar het meeste boeit de natuur. Surrealistische landschappen die wel moeten inspireren tot het schilderen van grote doeken. Niet lang na mijn terugkeer start ik er al mee.

SONY DSC

California Dreamin’ is, zoals gezegd, geïnspireerd op de mooiste highway van de wereld. We rijden aan het einde van de roadtrip van Los Angeles naar San Francisco. Bijna 500 kilometer over hoge kliffen langs de machtige oceaan. Met uitzichten waar je alleen maar van kunt dromen. Het hier afgebeelde landschap ligt in de buurt van Big Sur, een kilometer of 30 ten zuiden van Carmel-Monterrey waar we zullen overnachten. Sunset. Eigenlijk wil je dat de beelden om je heen nooit ophouden.

SONY DSC

 

Specificaties: olieverf op doek, 100 x 160 x 4 cm, prijs: € 1495,00

mei 28th, 2013

DE CAMINO VAN 2013 IS VOORBIJ

Posted in: Facebook,Journaal,Literair,Travels — admin @ 16:48

 

Mijn fietstocht van Saint-Jean-Pied-de-Port naar Santiago de Compostela zit erop. Het werd – tegen alle verwachting in – geen lenterit. Integendeel: het was meestal te koud, nogal wat regen (bij de oversteek van de Pyreneeën was het al raakt), en op Cruz de Ferro (1505 m) en Cebreiro (1350 m) moesten we de sneeuw trotseren. Barre etappes. Maar na afloop is het altijd tevreden terugzien op de prestatie. Voor de geïnteresseerden: zie mijn tijdens de fietstocht geschreven blog. Teksten en foto’s. Zie: http://gerard-staals.blogspot.com

Op weg naar Cruz de Ferro

Op weg naar Cruz de Ferro

De lange klim naar Cruz de Ferro: Winter Wonderland

De lange klim naar Cruz de Ferro: Winter Wonderland

En een klein filmje, klik op: Op weg naar Cruz de Ferro

mei 3rd, 2013

Opnieuw naar Santiago de Compostela

Posted in: Facebook,Journaal,Travels — admin @ 17:34

OPNIEUW NAAR SANTIAGO DE COMPOSTELA

Op 6 mei vertrek ik vanuit Saint-Jean-Pied-de-Port op de fiets naar Santiago de Compostela. Als je me wilt volgen kan dat via: http://gerard-staals.blogspot.nl/

Cruz de Ferro

Cruz de Ferro

april 19th, 2013

EXPOSITIE SCHILDERIJEN ‘ON THE ROAD’ IN DOMANI VENLO

Posted in: Artist Impressions,Facebook,Travels — admin @ 19:58

ON THE ROAD

SCHILDERIJEN VAN GERARD STAALS

Domani Venlo, van 18 april t/m 30 juni 2013

Gerard Staals (Budel, 1946) schildert al ruim dertig jaar. Aanvankelijk vooral figuratief en met olieverf. De laatste vijftien jaar abstract en met acryl. Vanaf 2013 is hij deels weer teruggekeerd naar de olieverf. Zijn artistieke opleiding kreeg hij bij Toon van de Ven (graficus en schilder), Matthieu Knippenbergh (beeldhouwer), Leo Coppus en Frans van de Kroonenberg, beiden schilders. Inmiddels geeft hij sinds een aantal jaren ook zelf schilderlessen.

10. Santiago de Compostela

Vaak werkt hij een gekozen thema op verschillende manieren uit, zoals bv. in zijn CORRIDA-serie. Andere keren laat hij zich inspireren door muziek (o.a. van The Cranberries) of schildert hij naar aanleiding van literaire teksten (Jorge Luis Borges, Paustovskij). In 2007 werkte hij achtereenvolgens aan de series IMAGINATION en FINIS TERRAE. Veel schilderijen hiervan zijn tweeluiken. En van 2008 tot 2010 aan de reeksen FIESTA GITANA en A SPACE ODYSSEY. In september 2010 begint hij naar aanleiding van zijn fietstocht naar Santiago de Compostela (april-mei 2010) aan de serie: ON THE ROAD. En vanaf medio 2011 ook aan zijn VIRTUAL LANDSCAPES.

Op 24 april 2010 vertrekt hij per fiets vanuit Grubbenvorst naar Santiago de Compostela (Spanje). Santiago, waar de heilige Jacobus wordt vereerd, geldt als een van de drie grote christelijke bedevaartsplaatsen ter wereld. De twee andere zijn Rome en Jerusalem. Precies een maand later, op 24 mei, komt hij daar aan.

8. Cruz de Ferro

In oktober van datzelfde jaar, ruim vier maanden nadat hij is teruggekeerd uit Santiago de Compostela besluit hij een boek te schrijven over zijn bijna 2500 kilometer lange fietstocht. Niet veel later begint hij aan een reeks van tien schilderijen in de serie On The Road. Het geheel, boek en schilderijen, moet – zo staat hem voor ogen – een soort Gesammtkunstwerk worden. Het boek On The Road wordt al in januari 2011 gepubliceerd. De reeks schilderijen wordt ruim anderhalf jaar later, in november 2012, afgerond. Alle schilderijen uit de reeks On The Road zijn gemaakt naar aanleiding van de historische plaatsen en ervaringen op de zogenaamde Camino Francés, de route tussen Saint-Jean-Pied-de-Port aan de voet van de Franse Pyreneeën en Santiago de Compostela, in het Spaanse Galicië. Roncesvalles, Burgos, de Meseta (de Spaanse hoogvlakte), Cruz de Ferro en de pas van O Cebreiro: ze maken allemaal deel uit van de reeks van tien.

5. Burgos

Een betere plek om de schilderijen van de reeks On The Road te exposeren dan de voormalige kloosterkapel die nu Domani heet, is nauwelijks denkbaar.  In het begeleidende fotoboek zegt hij er zelf het volgende over: “De eigenlijke Camino begint pas aan de voet van de Pyreneeën. Hoewel er dan al bijna twee derde van mijn fietstocht op zit. Om die reden markeer ik het Franse (Baskische) Saint-Jean-Pied-de-Port als startpunt van mijn Camino op doek. Het moeten, in mijn beleving, schilderijen worden die lezen als een dagboek. En dat niet zozeer vanwege de bijna magische landschappen waar ik doorheen fiets, maar meer nog vanwege de ervaring, de beleving. Hoe zwaar is het uren en uren, in regen en kou, tegen een stugge berg op te fietsen? Of hoe eenzaam kun je zijn op de onmetelijke hoogvlakte van de Meseta? En hoe verloopt je ontmoeting met het Europese erfgoed? Tenslotte: met welk doel voor ogen lopen en fietsen al die mensen naar de ‘sterrenvelden’ in Galicië?

Bucca - The spy who came in from the cold

En even later: “Al eind 2010 begin ik met het uitzetten van de piketpaaltjes. Het kiezen van de plekken die tijdens het fietsen voor mij een bijzondere betekenis hadden of kregen. Het worden er uiteindelijk tien. De eerste ligt nog net in Frankrijk, de overige negen in Spanje. De start ligt in het Frans-Baskische Saint-Jean-Pied-de-Port. Vervolgens gaat het via Roncesvalles, Puente la Reina, Santo Domingo de la Calzada, Burgos, de Meseta, León, Cruz de Ferro en O Cebreiro naar Santiago de Compostela. Het traject van 900 kilometer is in de loop de eeuwen de Camino Francés gaan heten. Het is het zwaarste deel van mijn ongeveer 2500 kilometer lange fietstocht. De Pyreneeën moeten bedwongen worden, en honderden kilometers verder wachten me nog de barre tocht naar de calvarieberg van Cruz de Ferro en het inferno van O Cebreiro.  De hel op aarde voor een niet echt doorgewinterde fietser. Dat afzien, dat volledig gesloopt aan de finish van de dag komen, moet op het doek zichtbaar worden. Evenals het freewheelen op meditatieve gedachten over de oneindige, op een hoogte van bijna 900 meter gelegen Meseta. Het doel is steeds de Weg. De Camino. En die stopt abrupt bij de granieten kathedraal van Sint Jacob.

Copacabana Autumn

Naast de schilderijen van de Compostela-reeks, worden tevens een aantal schilderijen geëxposeerd uit zijn meer recente reeks Virtual Landscapes. Met de serie is hij begonnen in 2010 en hij werkt er nog steeds aan. Het zijn vervreemdende landschappen, waarbij de werkelijkheid soms surrealistische trekken vertoont. Uitgangspunt is steeds een werkelijk bestaande situatie of landschap, maar al schilderend wordt de realiteit gekanteld. Het biedt hem alle mogelijkheden om een nieuwe werkelijkheid te verbeelden en niet bestaande landschappen te creëren. In een enkel geval is het uitgangspunt een journalistieke foto of een tekst uit de wereldliteratuur.

Voor meer informatie: www.gerardstaalsart.nl en www.domani-venlo.nl

Het boek  ON THE ROAD is nog steeds te bestellen; stuur een bericht via de website www.gerardstaalsart.nl De prijs is € 22,95, exclusief verzendkosten (€ 2,95). Op deze website staan tevens de prijzen vermeld van de schilderijen; reserveren van een schilderij kan eveneens via een bericht op de website.

Winter Blues 3 - concept 5 007

ENKELE SFEERIMPRESSIES VAN DE OPENING VAN DE EXPOSITIE: DONDERDAG 18 APRIL 2013 IN DOMANI VENLO

SONY DSCSONY DSCSONY DSCSONY DSCSONY DSCSONY DSCSONY DSC

december 17th, 2011

FIETSEN NAAR SANTIAGO DE COMPOSTELA

Posted in: Journaal,Travels — admin @ 9:42

Boek bestellen via mail: gerardstaals@gmail.com

ON THE ROAD – een odyssee per fiets naar Santiago de Compostela

€ 22,95 (excl. eventuele verzendkosten)

302 pagina’s waarvan 24 in full colour.

Cover On The Road

Cover 'On The Road - een odyssee per fiets naar Santiago de Compostela'

Voor meer informatie (en foto’s) zie ook: www.gerardstaals.blogspot.com

In januari 2011 verscheen bij F&N Uitgevers te Amsterdam in een beperkte oplage het boek ON THE ROAD – een odyssee per fiets naar Santiago de Compostela.

Inmiddels is druk 6 verschenen (januari 2012).

Ik schreef het boek naar aanleiding van mijn in het voorjaar van 2010 ondernomen fietstocht naar het verre pelgrimsoord in het Spaanse Galicië. Precies een maand duurde het fietsen, van de start op 24 april in Grubbenvorst tot en met de aankomst in Santiago op 24 mei. En ik deed het samen met Peter Mommers (Sevenum). Mijn fietshobby is echter van recente datum. Pas in het najaar van 2009 besloot ik een toerfiets aan te schaffen. Voor die tijd was mijn belangstelling voor de fiets nul.

On The Road gaat over de achtergronden, de voorbereidingen en over de trip zelf, uiteraard. De ‘Odyssee’ heeft diepe indruk op mij gemaakt. Barre weersomstandigheden, fysieke ongemakken, abominabele onderkomens naast fantastische ontmoetingen, onvergetelijke hotels, hallucinerende landschappen en zomerse temperaturen. Bijna 2500 kilometer door diepe dalen en over hoge toppen. Want het voorjaar van 2010 was koud en nat. Pas diep in Spanje klommen de temperaturen op. En die liepen toen snel op tot boven de dertig graden.

Vooral voor de aspirant fietser naar Santiago is het boek een praktische handleiding, omdat er een verschillende bijlagen in zijn opgenomen die een overzicht geven van alle voorbereidingskosten, de uitgaven onderweg (per dag uitgesplitst), de afstanden, de overnachtingsadressen (en de kosten daarvan) en diverse fietsdata (triptijden, gemiddelde snelheden, hoogteverschillen etc.). Maar ook voor de wandelaar naar Santiago kan het boek een praktische handleiding zijn.

Afzien On The Road

afzien On The Road naar Santiago de Compostela

In een uitgebreide inleiding ga ik in op de drijfveren die mij hebben aangezet tot de fietstocht, die inmiddels is opgenomen in de lijst van het Europese erfgoed. Want als sinds de Middeleeuwen maken voetgangers en fietsers de tocht naar Compostela. Miljoenen zijn mij dus voorgegaan, en de belangstelling voor de Camino, zoals de route in Spanje genoemd wordt, neemt niet af. Integendeel. Vanuit de hele wereld stromen de pelgrims en de seculiere lopers en fietsers toe.

Daarnaast is er aandacht voor datgene wat de pelgrimstocht mij heeft opgeleverd, zowel fysiek als anderszins. Kortom, een redelijk holistisch te noemen benadering van het fenomeen ‘fietsen naar Santiago de Compostela’. In 2010, een Heilig Jaar ook nog eens voor Sint Jacob in Compostela. Een jaar met een speciale betekenis.

Het boek telt 302 pagina’s en bevat 24 pagina’s in full colour, omdat er meer dan 40 foto’s in zijn opgenomen die tijdens de fietsto

Belangstellen kunnen het boek aanschaffen door via mail contact met mij op te nemen: gerardstaals@gmail.com. De aanschafprijs bedraag € 22, 95 (exclusief eventuele verzendkosten).

 

 

 

oktober 9th, 2011

BURGOS! Nieuwste schilderij in de On The Road serie

Posted in: Artist Impressions,Facebook,Schilderijen — admin @ 16:39

Burgos

Als we op zondag 16 mei Burgos binnen fietsen is het stralend weer, het is zelfs nog behoorlijk warm aan het einde van de middag. Eigenlijk kan het niet bestaan voor een nederige pelgrim, maar we vinden desondanks
onderdak in het viersterrenhotel Puerta de Burgos. Het besluit staat vast: we zullen ook nog een rustdag in Burgos nemen. Het wordt weer eens tijd om wat zout uit mijn bezwete shirts te wassen. Een alibi? En dat luxe hotel in het centrum van de stad? Ach, dat bezorgt me en passant een tweede alibi: está situado en la Avenida principal que atraviesa Burgos de Este a Oeste, donde confluyen las principales vías de acceso a la ciudad y en pleno Camino de Santiago. Geen betere plek denkbaar. En die vier sterren? Die vallen toch immers in het niet bij de sterrenvelden van Santiago de Compostela. Dat is een heelal vol. En daarnaartoe ben ik op weg. Daarbij vergeleken is hotel La Puerta de Burgos maar een bescheiden onderkomen.

Burgos (90x90)

Burgos (90x90; acryl op doek)

Al de eerste avond lopen we langs de Río Arlanzón, via de nog kale platanen aan de Paseo Espolón en de Puerta de Santa Maria naar de kathedraal, de grootste van Spanje. Steeds meer wordt me duidelijk dat Burgos een trotse stad is, rijk aan traditie en aan wereldlijke en kerkelijke macht. Vanaf de 11e eeuw fungeert Burgos immers als centrum van de Reconquista (de strijd tegen de Islam). De stad komt als nieuwe hoofdstad van Castilië uit de strijd tevoorschijn. Maar het zal nog tot 1492 duren vooraleer
de Reyes Católicos, Ferdinand II van Aragón en Isabella I van Castilië, in het Andalusische Granada de sleutels zullen overnemen van de laatste emir.

Pas heel veel later zal Burgos opnieuw hoofdstad worden, maar dan van heel Spanje. In 1936, aan het begin van de burgeroorlog
(1936-1939) vestigt Franco er tijdelijk zijn nationalistische regering. Burgos zal de dubieuze hoofdstad van Spanje blijven tot de inname van Madrid in 1939.

Burgos (detail)

Burgos (detail)

Het schilderij
Burgos imponeert door zijn gigantische gotische kathedraal van Santa Maria. De kerk is daarom prominent in beeld gebracht. Het is een woud van spitse bewerkte torentjes die wit schitteren in het felle licht. De lucht daarboven is azuurblauw. Een feest voor het oog. Het flamboyante van de Santa Maria is terug te vinden in de kleuren van de gevels: wit, cadmiumgeel en rood. Maar het interieur is misschien nog wel indrukwekkender, en spreidt bijna stuitend de macht van het katholieke Spanje ten toon. Het is alles goud wat blinkt. Het goud dat is terug te vinden in de nog kale platanen van de Paseo Espolón die ondersteboven
in de lucht boven de kathedraal hangen. De bomen wortelen in een soortsterrenveld / sterrenhemel (campus stellae). In de Santa Maria bevindt zich het graf van Spanjes bekendste veldheer: El Cid. Met Sint Jacob wordt hij gerekend tot het vreeswekkende bataljon Matamoros. Op het doek is hij, verguld uiteraard, en gezeten te paard terug te vinden op een van de daken van de kathedraal.

De tekst in het schilderij (rechts) is afkomstig van Cees Nooteboom uit zijn boek ‘De Omweg naar Santiago’ (1992). In het hoofdstuk ‘Nog steeds niet in Santiago’ (1982) schrijft hij het volgende over de kathedraal van Burgos: Het is een orgie van
versierdrift, een fanatisme in goud dat hier in zwang geweest is, huiveringwekkend van overdadigheid, ook al door de zwijgende, afgewende manier waarop dat gekrulde, gebeeldhouwde, gedraaide, gewentelde goud in het duister
aanwezig is.
Links midden zijn de drie fotootjes terug te vinden. Achtereenvolgens geven ze 1. De gevel van de kathedraal weer, of 2. De Puerta de Santa Maria met de kale platanen van de Paseo Espolón ervoor, en 3. Ikzelf in rood fleecevest poserend voor de in de zon oplichtende Puerta de Santa Maria. Op enkele plekken aan de zijkanten zijn blauwe glazen steentjes aangebracht die, net als het goud, de ultieme rijkdom moeten verbeelden: edelstenen en goud, het is een geslaagde combinatie in veel

kerkelijke kunst.

Burgos (detail)

Burgos (detail)

Citaat – Santo Domingo de la Calzada in mijn boek On the road – een odyssee per fiets naar Santiago de Compostela:

Er is zo veel. Het gigantische gouden hoofdaltaar, van de retablo mayor naar de Capilla del Condestable waar een wel erg wulpse Maria Magdalena zich erg op haar gemak lijkt te voelen. In de Capilla del Santo Cristo ten slotte hangt een wel erg
afschrikwekkende Jezus aan het kruis, met echte nagels aan zijn voeten, en echt haar. De rest van zijn lichaam is bekleed met buffelhuid en moet in de verte lijken op een echte mensenhuid. Maar hij heeft wel een echte rok van stof aan, tot op zijn enkels. Elke week krijgt hij, zegt men, een nieuwe aan. En als apotheose, gaat het verhaal dat zijn teennagels elke week geknipt moeten worden. In een Spaanse kerk is niks te gek.

juli 24th, 2011

Gerard Staals 2011, een Prisma

Posted in: Artist Impressions,Facebook,Schilderijen — admin @ 14:36

Vanaf 28 juli tot en met 22 september 2011 exposeer ik in de Lei Alberigs Museumkapel in Venlo. De conservator, Maria Adams, wilde een kleine selectie uit mijn werk, vanaf het begin tot heden. Dat betekent dus: flink snoeien en selecteren. Het is een overzicht geworden vanaf de Franse Landschappen (Cevennen, Bretagne) uit de jaren ’90 van de vorige eeuw naar New York en Spanje in het eerste decennium van de 21e eeuw. Ook voor mezelf een verrassende ontwikkeling.

Mijn Bretonse Kerniscob op het altaar

In de Iberische schilderijen wordt ik overigens geïnspireerd door dichters als Lorca en Pessoa. En New York is zo’n culturele meltpot dat het blijft stimuleren tot schilderen; van de rust in Central Park tot en met het inferno van de ineenstortende WTC-torens of de val van de dollar. De foto’s geven een overzicht van de inrichting van de expositie.

 

Sauve (Cevennen) naast Kaldenbroek (Grubbenvorst)

De Lei Alberigs Museumkapel is geopend op donderdag van 10.00 tot 15.00 uur.

april 28th, 2011

Vijfde druk voor ON THE ROAD – EEN ODYSSEE PER FIETS NAAR SANTIAGO DE COMPOSTELA

Posted in: Artist Impressions,Facebook,Journaal,Literair,Travels — admin @ 8:45

Een paar dagen geleden heb ik de vijfde druk van mijn boek, ON THE ROAD – EEN ODYSSEE PER FIETS NAAR SANTIAGO DE COMPOSTELA, in gang gezet. Het boek wordt sinds enige tijd ook aangeboden via o.a. de Fietsvakantiewinkel in Nijmegen. Daar was het boek vorige week ‘de hit van de week’, zodat er ineens een forse nabestelling nodig was om aan de vraag te voldoen.

 
 

On the road - een odyssee per fiets naar Santiago de Compostela

 

Vorige week was ik aanwezig bij de uitreiking van de Bob den Uyl Prijs 2011 voor reisliteratuur. Ik had daar een uitnodiging voor gekregen. Samen met Gemma dus op 19 april naar een stralend zonnig Amsterdam. En vanaf 15.00 uur aanwezig in reisboekhandel Pied à Terre op de Overtoom. Fantastische middag met o.a. Redmond O’Hanlon en Cees Nooteboom, de uiteindelijke prijswinnaar voor zijn boek SCHEEPSJOURNAAL. De VPRO filmt alles en heeft er afgelopen zondag zijn programma boeken aan gewijd. Maar dit alles terzijde. Ik heb mijn boek achtergelaten bij de eigenaar van Pied à Terre, een aardig gesprek met hem gehad, hij gaat het lezen en beoordelen. Wie weet…

 
 

Cees Nooteboom signeert zijn Scheepsjournaal

 

ON THE ROAD blijft dus gewoon onder de aandacht. En dat zal blijven voor de rest van het jaar, want in november zal ik een lezing houden voor de regionale afdeling van het Genootschap van Sint Jacob. In de bisschoppelijke gebouwen van Roermond. En daar natuurlijk ook mijn boek te koop aanbieden. Bovendien is me gevraagd er ook de schilderijen te laten zien die ik aan het maken ben over de Camino.

Het boek is natuurlijk ook rechtstreeks bij mij te bestellen. Voor € 25,00, inclusief verzendkosten. Het boek telt 304 pagina’s, waarvan 25 pagina’s in full color (meer dan 40 kleurenfoto’s). Neem contact op via deze site. Of stuur een mail aan gerardstaals (klik op de naam).

 
 

Marcel Brands - Cees Nooteboom - Redmond O'Hanlon

 

april 10th, 2011

Ik schilder verder aan On The Road: nu Burgos

Posted in: Artist Impressions,Facebook,Schilderijen,Travels — admin @ 20:57

Vanmorgen (zondag) gewerkt aan het vijfde doek in de reeks ON THE ROAD. Het is Burgos, de imposante kathedraal onder een azuurblauwe hemel. Fantastisch weer hadden we daar tijdens onze rustdag op de Camino van 2010. De kathedraal, een bolwerk van wereldse en klerikale macht. Die uitstraling is er nog steeds.

Burgos, de kathedraal

 

Tegelijkertijd heb ik vooraf nog even verder geschilderd aan Santo Domingo de la Calzada, een stadje dat tijdens onze doortocht koud en grijs lag te verpieteren onder een miezerige regen. Dat moet zichtbaar worden in het doek. Uiteindelijk zal de serie ON THE ROAD 10 schilderijen gaan tellen, met een enkel ‘hors concours’, dat wil zeggen met afwijkende maat en kleurstelling. De doeken die behoren tot de oorspronkelijke reeks zijn allemaal 90 x 90 centimeter. Het schilderij VAGABOND SKY daarentegen is 100 x 120 centimeter, en geïnspireerd door het nummer van Mark Knofler en Emmilou Harris: All the roadrunning. Het is alsof je over de Meseta fietst, de Sapaanse hoogvlakte.

Vagabond Sky

 

januari 29th, 2011

Mijn boek is uit: eerste druk bijna uitverkocht!

Posted in: Facebook,Journaal,Travels — admin @ 17:47

SANTIAGO DE COMPOSTELA PER FIETS EN PER BOEK

 

Vorige week verscheen bij F&N Uitgevers te Amsterdam in een beperkte oplage het boek ON THE ROAD – een odyssee per fiets naar Santiago door Compostela. Ik schreef het naar aanleiding van zijn in het voorjaar van 2010 ondernomen fietstocht naar het verre pelgrimsoord in het Spaanse Galicië. Precies een maand duurde het fietsen, van de start op 24 april in Grubbenvorst tot en met de aankomst in Santiago op 24 mei. En ik deed het samen met Peter Mommers (Sevenum). Mijn fietshobby is echter van recente datum. Pas in het najaar van 2009 besloot ik een toerfiets aan te schaffen. Voor die tijd was mijn belangstelling voor de fiets nul. 

 
 
 

Peter en ik op de top van de Cruz de Ferro (1505 m.)

Peter en ik op de top van de Cruz de Ferro (1505 m.)

 

On The Road gaat over de achtergronden, de voorbereidingen en over de trip zelf, uiteraard. De ‘Odyssee’ heeft diepe indruk op hem gemaakt. Barre weersomstandigheden, fysieke ongemakken, abominabele onderkomens naast fantastische ontmoetingen, onvergetelijke hotels, hallucinerende landschappen en zomerse temperaturen. Bijna 2500 kilometer door diepe dalen en over hoge toppen.

 
 
 
 
 
 

Het leven van een fietsende pelgrim gaat niet over rozen

Het leven van een fietsende pelgrim gaat niet over rozen

 

Want het voorjaar van 2010 was koud en nat. Pas diep in Spanje klommen de temperaturen op. En die liepen toen snel op tot boven de dertig graden.

Vooral voor de aspirant fietser naar Santiago is het boek een praktische handleiding, omdat er een verschillende bijlagen in zijn opgenomen die een overzicht geven van alle voorbereidingskosten, de uitgaven onderweg (per dag uitgesplitst), de afstanden, de overnachtingsadressen (en de kosten daarvan) en diverse fietsdata (triptijden, gemiddelde snelheden, hoogteverschillen etc.). Maar ook voor de wandelaar naar Santiago kan het boek een praktische handleiding zijn.

 
 
 
 

Koolzaadvelden in de Franse Bourgogne

Koolzaadvelden in de Franse Bourgogne

 

In een uitgebreide inleiding ga ik in op de drijfveren die mij hebben aangezet tot de fietstocht, die inmiddels is opgenomen in de lijst van het Europese erfgoed. Want al sinds de Middeleeuwen maken voetgangers en fietsers de tocht naar Compostela. Miljoenen zijn hem dus voorgegaan, en de belangstelling voor de Camino, zoals de route in Spanje genoemd wordt, neemt niet af. Integendeel. Vanuit de hele wereld stromen de pelgrims en de seculiere lopers en fietsers toe.

 
 
 
 
 
 

Even een rustpauze op de Spaanse hoogvlakte, de Meseta

Even een rustpauze op de Spaanse hoogvlakte, de Meseta

 

Daarnaast is er aandacht voor datgene wat de pelgrimstocht mij heeft opgeleverd, zowel fysiek als anderszins. Kortom, een redelijk holistisch te noemen benadering van het fenomeen ‘fietsen naar Santiago de Compostela’. In 2010, een Heilig Jaar ook nog eens voor Sint Jacob in Compostela. Een jaar met een speciale betekenis.

 
 
 
 
 
 

24 mei 2010: aankomst in Santiago de Compostela

24 mei 2010: aankomst in Santiago de Compostela

 

Het boek telt 302 pagina’s en bevat 24 pagina’s in full colour, omdat er meer dan 40 foto’s in zijn opgenomen die tijdens de fietstocht zijn gemaakt. Belangstellenden kunnen contact me me opnemen, via mijn mailadres:  gerardstaals (klik op de naam). De verkoop loopt inmiddels goed, de eerste druk is al bijna uitverkocht.

 
 
 
 
 
 

Burgos, fantastische dagen in een zonovergoten stad

Burgos, fantastische dagen in een zonovergoten stad

 

januari 19th, 2011

KAPUTT!!

Posted in: Artist Impressions,Facebook,Schilderijen — admin @ 9:44

Gisteravond een nieuw werk in de serie FINIS TERRAE afgemaakt. Dit keer het doek KAPUTT, gebaseerd op het gelijknamige, en in 1944 verschenen boek van Curzio Malaparte.

Kaputt (100x120, acryl op doek)

Kaputt (100x120, acryl op doek)

Curzio Malaparte trok tijdens de Tweede Wereldoorlog als oorlogscorrespondent mee met het Italiaanse leger door Servië, Kroatië, Polen, Rusland en Finland trok. Een oorlogsverslag van een Europa in ontbinding. Hallucinerend proza over een wereld in verval. Kapotgemaakt. Heden herhaalde voorstellingen in Irak, Congo, Darfur, Afghanistan en ga maar door. Neverending Story. Met mededpgen geschreven: daders en slachtoffers: allemaal slachtoffers:

“Il destino del popolo tedesco è di trasformarsi in ‘kopparoth’, in vittima, in kaputt. La loro crudeltà è fatta di paura. Sono malati di paura, sono un popolo malato, un krankes Volk. L’Herrenvolk è un krankes Volk.” Malaparta’s woorden zijn verwerkt in het doek.

Kaputt (detail)

Kaputt (detail)

 

 

Kaputt (detail)

Kaputt (detail)

december 30th, 2010

Tekstfragment uit ‘On the road – een odyssee per fiets naar Santiago de Compostela’

Posted in: Facebook,Journaal,Travels — admin @ 10:30

ON THE ROAD

een Odyssee per fiets naar Santiago de Compostela

Albergue langs de Camino

Albergue langs de Camino

 

Eindelijk is dan het zover! Mijn boek over mijn fietstocht, de Camino naar Santiago de Compostela, van 24 april tot en met 29 mei 2010, is af. En het gaat gedrukt worden. Voorlopig in eigen beheer bij F&N Uitgevers te Amsterdam. Ik het volledige manuscript vooraf laten lezen en beoordelen door een voormalig uitgeversredacteur van uitgeverij De Bezige Bij. Hij vindt het absoluut publicabel.

De verschijningsdatum ligt in de tweede helft van januari 2011.

 

Het boek On The Road – een odyssee per fiets naar Santiago de Compostela is niet alleen een verhaal geworden over de periode van de meer dan vijf weken – waarvan 31 dagen om in Santiago de Compostela te arriveren – die ik met fietscompañero Peter Mommers onderweg was. Het boek bevat tevens een lange intro waarin ik in ga op de drijfveren die me tot de fietstocht hebben aangezet. Daarnaast breng ik een periode van bijna een heel jaar, zijnde het hele voorbereidingstraject, in kaart. En ten slotte ga ik aan het einde dieper in op datgene wat de Camino me uiteindelijk gebracht heeft.

Voor de meer technisch en praktisch geïnteresseerde lezer bestaan de laatste hoofdstukken vooral uit data: de kosten, zowel vooraf als tijdens het fietsen, en per dag in kaart gebracht, fietsgegevens over afstanden, gemiddelde snelheden en andere gegevens die uit de fiets-GPS waren af te lezen, een overzicht van alle plekken waar een stempel in mijn credencial geplaatst werd, de lijst van logeeradressen inclusief de kosten die daaraan verbonden waren, en ga zo maar door.

 

Het is vooral het verhaal van een ervaring die diepe indruk op me gemaakt heeft. Over barre weersomstandigheden, fysieke ongemakken, abominabele onderkomens, maar ook over fantastische ontmoetingen, onvergetelijke hotels, hallucinerende landschappen en zomerse temperaturen. Een verhaal over diepe dalen en hoge toppen.

 

Het boek (groot formaat paperback, 15 x 23 cm.) telt bijna 300 pagina’s, waarvan 25 pagina’s met foto’s in full colour. De prijs bedraagt € 22,95. Om er bij voorbaat zeker van te zijn dat ik de minimaal te drukken oplage van 50 exemplaren door belangstellenden kan laten afnemen, verzoek ik je – als je interesse in het boek hebt – een voorintekening te plaatsen. Een eventuele verzending per post zal te zijner tijd een klein bedrag aan extra porto kosten.

Als je het boek wilt aanschaffen vraag ik je dit per mail te bevestigen. Voor diegenen die het boek per post willen ontvangen verzoek ik dit in diezelfde mail aan te geven.

Als ´opwarmertje´ alvast een aantal tekstfragmenten uit een van de hoofdstukken. Het is fietsdag 26. Het doel, Santiago, is in zicht. We starten die morgen in Carrión de los Condes, precies halverwege de Spaanse hoogvlakte, de oneindige meseta, die zich uitstrekt van Burgos tot León.

Dorp langs de Camino

Dorp langs de Camino

 

Stalag 2010 in León – Big City Blues

dag 26: woensdag 19 mei 2010, Carrión de los Condes – León, 101,48 km.

 

Als pelgrim ben je min of meer een openbare figuur, in de verte verwant aan de dorpsgek. Misschien is het een erfenis uit de tijden dat pelgrims sterk op de plaatselijke bevolking waren aangewezen. Duizend jaar trekken zij al over de Camino, maar nog steeds is de nadering van een pelgrim een gebeurtenis in deze afgelegen gehuchten. In Ligonde, waar Karel V en Philips II nog hebben overnacht op hun tocht naar de Apostel, hoor ik, lang voordat ik de eerste huizen bereikt heb, een kinderstem: ‘Llega un peregrino!’

 

(Herman Vuijsje, Pelgrim zonder God)

 

Nog voor negen uur rijden we Carrión de los Condes uit. Stralend zonnig weer. In de loop van de dag zal de temperatuur oplopen tot dertig graden. Bij het vertrek is het echter nog fris, maar de fleece trui kan al na een half uur uit.

De Spaanse meseta is saai. Maar het woord ‘saai’ doet de streek groot onrecht. Het ontbreekt er weliswaar aan exuberante natuur en evenmin zijn er imposante bergen te zien. Ja, heel in de verte, de aaneenschakeling van de besneeuwde toppen van de Cordillera Cantábrica. Maar in een ander opzicht is het kale landschap indrukwekkend. Het moet de ruimte zijn. Het grenzeloze. Het onmetelijke. Dit oneindige landschap met nauwelijks begroeiing werpt je volledig terug op jezelf.

 

[…]

 

Onze route loopt nagenoeg de hele dag evenwijdig aan het pad van de lopers. Nog niet zo lang geleden is deze looproute met veel Europees geld aangelegd. Immers: de Camino behoort tot het Europees cultureel erfgoed. De escorterende jonge bomenaanplant moet over een aantal jaren voor schaduw gaan zorgen. Dat zal straks letterlijk een verademing zijn voor de zomerse pelgrim. Sommige wandelaars hebben het nu al zwaar. Ze strompelen. Mankepoten. Kreupelen. Maar er zijn er ook die stevig doorstappen. Alsof ze pas vijf minuten geleden gestart zijn. Ik vind het opvallend dat veel relatief nog jonge vrouwen sola de Camino afleggen.

En dan is er ineens die Californiër uit Sausolito, vlakbij San Francisco. Hij komt me zwaaiend tegemoet lopen en vraagt of we geen Amerikaanse langs het pad hebben zien zitten? Ergens. Een paar kilometer terug. Het is me niet opgevallen. De vrouw die hij bedoelt, moet met loopproblemen te kampen hebben. En ze heeft volgens hem ook nog eens geen cellphone bij zich. En dat voor een Amerikaanse! Haar zus zou ver vooruit lopen. Mét cellphone. Of we haar dan willen waarschuwen als we haar voorbij fietsen. Beloofd. Nog voor ik weer op de pedalen stap zeg ik hem zwaar te benijden vanwege zijn home aan de Pacific. Sausolito. Jaren terug reed ik er vanuit San Francisco over de Golden Gate Bridge naar toe. Ik vraag waarom hij zijn aards paradijs verlaten heeft. I like the road, man! That’s why.

Een paar kilometers lang houd ik nauwgezet het Caminopad in de gaten. Maar oude baardige mannen, een groep Fransen, een Braziliaan, en twee jonge meiden met strohoed kunnen die Amerikaanse mét cellphone niet zijn. Sommigen halen de schouders op, omdat ze mijn Engels niet helemaal volgen. Hoe het nu verder moet met de gestrande Amerikaanse, weet ik ook niet. Maar het bizarre is, dat ik nog nooit een Amerikaan of Amerikaanse ontmoet heb zonder cellphone. Kortom: ik zal haar niet treffen. En vervolg licht gefrustreerd mijn eigen weg.

Later op de dag komen we bij de nadering van León oude bekenden tegen: onze IJslanders. Bij het binnenrijden van Mansilla de las Molinas, een historisch vestingstadje aan de Río Esla, is er ineens die blik van herkenning, als de blonde Björg Árnadóttir me op haar mountainbike op de laatste helling voor het dorp voorbij fietst. Niet aan hitte gewend – ondanks die spugende vulkaan – staan ze er met zijn vieren ’s zomers gekleed op: naveltruitjes en korte broeken. Even bijpraten, voordat onze wegen zich weer van elkaar scheiden.

Verder gaat het weer. Op weg naar de oneindigheid. Bloedheet is het geworden. Nog een geluk dat we niet tegen een bult omhoog hoeven te trappen. Het landschap is in zijn eenvoud fascinerend. Vlak hoogland. De factor Tijd lijkt niet meer te bestaan. Alleen het moment telt. De rode aarde kraakt en krimpt. Jong, iel gras en minuscule donkerrode bloemen zover het oog reikt. De door het leem van de meseta heen slingerende arroyos snakken nu al naar water, en de zomer moet nog beginnen.

We stoppen in El Burgo Ranero voor een fotosessie. En een slok water.

 

[…]

 

Kathedraal Leon

Kathedraal Leon

 

León komt in zicht. Eerder dan gedacht zijn we er. Met een vaart van 37 km per uur maak ik de lange afdaling naar de stad. Slechts een paar minuten volgen we een pad langs de Río Bernesga, hier een tot kanaal verkrachte rivier. We draaien León in, een typisch Spaanse stad met ook hier brede boulevards. Naar het centrum. Waar we opnieuw Gaudí tegen komen als we zijn bijna middeleeuws aandoende gotische Casa de Bottines voorbij fietsen. Het Officina de Turismo levert twee adressen van albergues. Het dichtstbijzijnde dan maar, de Albergue van Santa Maria de Carbajal, behorend tot het Monasterio de las Benedictinas. Aan de Plaza de Santa Maria del Camino. Kan het mooier? Het zal een vergissing blijken, deze nonnenalbergue.

Het is een drukte van jewelste op de binnenplaats. Overal pelgrims. Zittend. Liggend. Pratend. Voor zich uit starend. Ik vraag door schade en schande wijs geworden naar een kamer voor twee personen. Ja, die is er, beweert een half analfabete bejaarde oproepkracht. Met twee bedden, dos camas, check ik nog een keer. Sí, sí!  Maar het wel de laatste, zegt hij. Want alles zit vol. En de prijs voor een nacht mag je zelf bepalen. Royaal dumpt Peter 20 euri in de gleufdoos die hem wordt aangereikt door een medewerkster van de administratie. Het ontbijt is inbegrepen. Pelgrimeren hoeft niet duur te zijn, denk je. Snel de bagage afladen dan maar. En een douche. We kunnen ons geluk niet op, een kamer voor twee in een grote albergue. Sint Jacob zij geprezen.

                                     

Opnieuw erin gestonken! Mijn vloek moet tot aan de hemelpoort te horen zijn geweest. De tweepersoons kamer blijkt Stalag 2010 waar minstens honderd suf gelopen wandelaars en fietsers, slaven van de Camino, in dubbeldeks stapelbedden worden opgehokt voor de nacht. We beschikken deze keer beide over een hemelbed, hoog op de dubbeldekkers. Maar die 20 euri zijn er 19 te veel. Terug naar de administratie beneden op de binnenplaats. Want we hebben geen slaapzakken bij ons, en dekens worden in Stalag 2010 niet uit voorraad geleverd. De señora verwijst me weer naar onze behulpzame oude misleider. Die dekens, dat moet geen probleem zijn, bezweert hij. Santiago is zijn getuige! Hij zal ze nog voor acht uur persoonlijk in het ernaast gelegen klooster onder de zusters Benedictinessen vandaan trekken en op onze bedden leggen. Straks als we terug komen uit de stad zullen ze er liggen! Niet, dus! En als ik bij terugkeer uit de stad op zoek ga naar die Oude Luis blijkt hij onvindbaar. Blijkbaar geen nachtdienst vandaag.

Een geluk bij een ongeluk om deze nacht niet onder een klamme paardendeken te hoeven liggen, want het is bloedheet in Stalag 2010. Bovendeks nog heter dan benedendeks. En wij liggen bovendeks. Je kunt het uitleggen alsof Santiago toch nog een beetje op mijn hand is. Maar vertrouwen doe ik hem niet meer.

Na een snelle douche de stad in. Want om 21.30 uur is het nachtappèl. Dan sluiten de beheerders, in dit geval de Benedictinessen van Santa Maria del Carbajal, Stalag 2010 hermetisch van de boze buitenwereld af. Als we dat tijdstip nog te vroeg vinden om naar bed te gaan, bieden de nonnen je de mogelijkheid tot deelname aan de pelgrimszegening. La hospitalidad es una característica esencial en la espiritualidad benedictina, la que nuestros padres en el seguimiento de Cristo, copiaron de las páginas de la Sagrada Escritura, propageert deze albergue de peregrinos, midden in het hart van León.

 

León. Voormalige koningsstad van Castilië. Die grandeur heeft de stad nog steeds. Zeker in het centrum rondom de kathedraal. We staan ervoor, opnieuw in bewondering. Het rechthoekige Plaza ligt half in de schaduw, half in het verblindend witte zonlicht. De imposante kathedraal Santa María de León, of de la Regla zoals ze ook wel genoemd word, overheerst het plein. Een symfonie van licht en steen wordt wel eens gezegd, en dat is ook zo. Van buiten niet erg Spaans, meer Frans. Amiens of Reims. Maar van binnen is er geen woord Frans bij. Daar is het pure Spaanse passie: rood, goud, geel, warme lichte kleuren. Hoge gewelven. Indrukwekkend.

De stad van 150.000 inwoners maakt zich op voor de dagelijkse paseo. Van zeven tot tien ’s avonds behoort de stad, net als overal elders in Spanje, aan de burgers. Jong en oud. En dat is te zien. Voetballende jongetjes voor de kathedraal. Giechelende meiden. Opvallend goed en modern gekleed. Trotse jonge moeders paraderen met hun baby´s in de kinderwagens. Oma´s die ook hun zondagse kleding hebben aangetrokken, en hopen op een Spaanse vert galant. We ploffen neer op een van de vele terrassen. Pinchos, tapas dus, en een gevuld glas. Geen rioja deze keer, maar gewoon een caña. Koel bier.

Vanaf het terras hebben we zicht op de helderwitte kathedraal. Een strakke azuurblauwe lucht daarboven. Een fraaier uitzicht kan bijna niet. Alle fysieke schoonheid van León vertoont zich hier op de catwalk van het plein. Strak in het vel. Lentebruin. Jong. Tacones Lejanos. High Heels – in plaats van Verre Hakken, zoals de eigenlijke filmtitel vertaald zou moeten worden – om het maar eens met de Spaanse cineast Pedro Almodóvar in het Engels te zeggen. Een niet ophoudende parade van het aantrekkelijkste vlees dat de stad te bieden heeft.

Maar misschien ben ik nog wel meer geïntrigeerd door de twee oude heren die, vanaf hun plek in de schaduw, leunend tegen een of ander toeristisch informatieplateau, in volledige zwijgzaamheid het gekrioel op het plein zwijgend gadeslaan. Een komisch duo dat bij toerbeurt wisselt van positie, een nieuw perspectief bij hun observaties van die tsunami aan chicas guapas. Zonder een spier te vertrekken. Een fantastische pantomime act. Hoogwaardig straattheater.

 

Na een eenvoudig menu del día hebben we nog net een half uur tijd om een glas rioja te drinken op het plein van het bijna dorpse Plaza de Santa Maria del Camino, vlak tegenover de ingang van Stalag 2010. Huizen die gestut worden door houten palen en op die manier curieuze arcaden vormen. Aan de andere kant de Romaanse ‘dorpskerk’. Grote granieten klinkers plaveien het plein. Langzaam sluipt de schemering dichterbij. Het uur van de wolf. Er wordt gepraat, gedronken, genikst. Dit is het mooiste moment van de dag. Mijn tweede glas rioja is één minuut voor half tien verdwenen. Nóg een glas zou beter zijn, maar het leven van een pelgrim gaat niet over rozen. Ik moet me melden bij Moeder Overste. Om precies half tien zijn we binnen. Oef! Moeder Overste staat al klaar om ons de dagelijkse completen te laten beleven. Samen met een grote groep andere pelgrims. La presencia es masiva en el rezo de las Completas. De completen, dus.

 

[…]

 

De groep devote pelgrims, onder wie Peter en ik, begeeft zich schuifelend naar het voorgeborchte van de kapel. Moeder Overste heft een sereen gezang aan. Aan het einde van het lied loeit Peter het Allelujah! uit volle borst mee. Moeder overste uiteraard uit twee. Daarna volgen er meer gezangen. Hoewel Moeder Overste aan dit Babylonische gezelschap pelgrims tracht uit te leggen op welke pagina het te zingen lied te vinden is, slaagt nog geen tien procent er in haar aanwijzingen met succes te volgen. Geen nood. Doen alsof je de tekst uit het hoofd kent levert je ook credits op voor het hiernamaals. Aan het einde van het inzingen gaat de deur naar de kapel open, het Domus Dei zoals boven de ingang staat. Het Huis van God. Sesam! Twee rijen nonnen zitten in slagorde in de koorbanken. In het zwart. De zwartgekapte hoofden blijven nederig gebogen de gezangen in volle overgave meezingen. Soms worden de gezangen onderbroken door stichtelijke woorden van een van hen. Waarna aan het einde Moeder Overste haar pelgrimszegen uitspreekt over de verzamelde pelgrims. La “benidición del peregrino” y unas palabras de Madre Abadesa los anima a reemprender el Camino en la próxima jornada siguiendo las huellas de quien es Camino, Verdad y Vida, Nuestro Señor Jesucristo. Om gesterkt je Camino te kunnen vervolgen. Ze heeft haar best gedaan. En zal in volle tevredenheid verantwoording af kunnen leggen aan de hemelpoort. Straks, aan het einde van haar eigen levens-Odyssee.   

 

In Stalag 2010 is het aardedonker als we er naar binnen sluipen. De meeste pelgrims hebben de pelgrimszegen niet afgewacht. Liggen al op een oor. Of draaien zich om. Snurken. Ik moet uitkijken niet over de stapels rugzakken te vallen. Maar mijn oog went snel aan het duister. Nog voordat we de stad in gingen, heb ik uit voorzorg een stoel naast mijn dubbeldekker geschoven. Zodat ik nu een opstapje heb om in het donker op de bovenverdieping te komen. Dat komt nu van pas. Op de tast vind ik mijn Jakobsladder. Mijn bedgenoot van beneden knort enigszins verstoord als hij mij in het bovenbed hoort woelen. Met wat improvisatie rommel ik wat met mijn kleren met als doel er een soort kussen van te fabriceren. Maar slapen? Meer dan een uur lig ik wakker. Mijn doosje Ohropax, 12 Stück Ohrschutz gegen Lärm, heb ik niet durven opzoeken in de donkere stapel fietstassen en rugzakken. Het zit diep verborgen in mijn toilettas. Ergens. Er naar zoeken in deze barak zou de hel en verdoemenis nog ondraaglijker maken voor mij.

Het is bloedheet in de barak. Overdag zweten, en ’s nachts ook nog eens. Maar misschien moet ik het anders bekijken. Ik mag me gelukkig prijzen dat die Oude Luis zich niet aan zijn woord gehouden heeft om dekens onder Moeder Overste vandaan te trekken. Hier onder de beloofde vlooiendekens liggen, dat zou waarschijnlijk de verstikkingsdood tot gevolg hebben gehad. Peter heeft blijkbaar minder last van deze infernale hitte. Zijn lichte gesnurk doet me sterk denken aan het geluid van een wat slecht afgestelde airco. Met enige fantasie zou je kunnen denken dat dit aangenaam snorrende geluid verkoeling brengt. Maar dan moet je fantasie wel op de maximale stand staan afgesteld.

 

 

Korte metten met de nonnen

Korte metten met de nonnen

december 27th, 2010

On The Road verschijnt in januari

Posted in: Facebook,Journaal,Literair,Travels — admin @ 16:04

Eindelijk is dan het zover! Mijn boek over mijn fietstocht, de Camino naar Santiago de Compostela, van 24 april tot en met 29 mei 2010, is af. En het gaat gedrukt worden. Voorlopig in eigen beheer bij F&N Uitgevers te Amsterdam. Ik het volledige manuscript vooraf laten lezen en beoordelen door een voormalig uitgeversredacteur van uitgeverij De Bezige Bij. Hij vindt het absoluut publicabel.

De verschijningsdatum ligt in de tweede helft van januari 2011.

Kaarsrechte wegen op de Spaanse Hoogvlakte, de Meseta

Kaarsrechte wegen op de Spaanse Hoogvlakte, de Meseta

 

Het boek On The Road – een odyssee per fiets naar Santiago de Compostela is niet alleen een verhaal geworden over de periode van de meer dan vijf weken – waarvan 31 dagen om in Santiago de Compostela te arriveren – die ik met fietscompañero Peter Mommers onderweg was. Het boek bevat tevens een lange intro waarin ik in ga op de drijfveren die me tot de fietstocht hebben aangezet. Daarnaast breng ik een periode van bijna een heel jaar, zijnde het hele voorbereidingstraject, in kaart. En ten slotte ga ik aan het einde dieper in op datgene wat de Camino me uiteindelijk gebracht heeft.

Voor de meer technisch en praktisch geïnteresseerde lezer bestaan de laatste hoofdstukken vooral uit data: de kosten, zowel vooraf als tijdens het fietsen, en per dag in kaart gebracht, fietsgegevens over afstanden, gemiddelde snelheden en andere gegevens die uit de fiets-GPS waren af te lezen, een overzicht van alle plekken waar een stempel in mijn credencial geplaatst werd, de lijst van logeeradressen inclusief de kosten die daaraan verbonden waren, en ga zo maar door.

 

Het is vooral het verhaal van een ervaring die diepe indruk op me gemaakt heeft. Over barre weersomstandigheden, fysieke ongemakken, abominabele onderkomens, maar ook over fantastische ontmoetingen, onvergetelijke hotels, hallucinerende landschappen en zomerse temperaturen. Een verhaal over diepe dalen en hoge toppen.

De Franse Bourgogne in de lente: een koolzaadfeest

De Franse Bourgogne in de lente: een koolzaadfeest

 

Het boek (groot formaat paperback, 15 x 23 cm.) telt bijna 300 pagina’s, waarvan 20 pagina’s met foto’s in full colour. De prijs bedraagt € 22,95. Om er bij voorbaat zeker van te zijn dat ik de minimaal te drukken oplage van 50 exemplaren door belangstellenden kan laten afnemen, verzoek ik je een voorintekening te plaatsen. Een eventuele verzending per post zal te zijner tijd een klein bedrag aan extra porto kosten.

Wie het boek wil aanschaffen vraag ik dit per mail te bevestigen. Diegenen die het boek per post willen ontvangen verzoek ik dit in diezelfde mail aan te geven.

Burgos, een centrale plek op de Camino naar Santiago de Compostela

Burgos, een centrale plek op de Camino naar Santiago de Compostela

 

december 1st, 2010

Let the Great World Spin

Posted in: Artist Impressions,Facebook,Schilderijen — admin @ 10:35

Gisteravond een nieuw doek ‘afgemaakt’. Heftig, en luchtig tegelijk.

Let the Great World Spin (acryl op doek; 100x100)

Let the Great World Spin (acryl op doek; 100x100)

Het doek is gebaseerd op hetboek van Colum McCann (in het Nederlands: Laat de aarde draaien). Het boek is een lyrische roman over New York en zijn inwoners. Op de achtergrond speelt de stunt van de Franse koorddanser Philippe Petit een grote rol in het geheel. Op een ochtend van een zonnige zomerdag in 1974 rent, danst en springt hij op en neer tussen de Twin Towers die dan bijna klaar zijn. De ultieme performance. Het zal nooit meer kunnen. De geschiedenis lost alles op. Letterlijk. In het doek verkruimelen de North en de South Tower al onder Petits dansende voeten. A Space Odyssey.

november 25th, 2010

ON THE ROAD – een serie schilderijen over de Camino de Santiago

Posted in: Artist Impressions,Facebook,Schilderijen,Travels — admin @ 11:51

In oktober 2010, ruim vier maanden nadat ik was teruggekeerd uit Santiago de Compostela besloot ik om, naast het boek dat ik tijdens de zomermaanden begonnen was te schrijven, er ook een reeks schilderijen aan toe te voegen. Het geheel, boek en schilderijen, moest, zo stond me voor ogen, een soort Gesammtkunstwerk worden. De fietstocht, begonnen op 24 april 2010 in Grubbenvorst, samen met Peter als compañero, eindigde op 24 mei op het Praza do Obradoiro, het reusachtige plein voor de nóg reusachtiger kathedraal van Santiago. Vijf dagen later vlogen we vanuit Porto terug naar huis. En kwam er een einde aan de Camino die ruim vijf weken duurde.

Omdat de echte Camino pas begint aan de voet van de Pyreneeën, hoewel er dan al bijna twee derde van de tocht op zit, markeerde ik Saint-Jean-Pied-de-Port als startpunt van mijn Camino op doek. Het moesten, in mijn beleving, schilderijen worden die lezen als een soort dagboek, niet voor wat betreft allerlei landschappen waar ik doorheen fietste, maar meer vanwege de ervaring. Hoe zwaar was het in regen en kou bergop te fietsen, of hoe eenzaam kon het zijn op de hoogvlakte van de Meseta? Hoe tref je het Europees erfgoed aan op die lange weg, en waarom lopen en fietsen al die mensen naar de ‘sterrenvelden’ in Galicië?

Saint-Jean-Pied-de-Port (acryl op doek; 90x90)

Saint-Jean-Pied-de-Port (acryl op doek; 90x90)

Ik begon met het uitzetten van de piketpaaltjes. De plekken die voor mij tijdens het fietsen een bijzondere betekenis hadden of kregen. Tien waren het er. Te beginnen bij Saint-Jean-Pied-de-Port. Om via Roncesvalles, Puente la Reina, Santo Domingo de la Calzada, Burgos, de Meseta, León, Cruz de Ferro en O Cebreiro te eindigen in Santiago de Compostela. Het zwaarste deel van de 2500 kilometer lange fietstocht zat als venijn in de staart in de verovering van de Pyreneeën en de calvariebergen van Cruz de Ferro en O Cebreiro.  De hel op aarde voor een niet echt doorgewinterde fietser. Het afzien moest af te zien zijn op het doek, evenals het bijna freewheelen op meditatieve gedachten op de oneindige, op een hoogte van bijna 900 meter gelegen Meseta. Het doel was de Weg. De Camino. En die stopte abrupt bij de granieten kathedraal van Sint Jacob.

Saint-Jean-Pied-de-Port (detail)

Saint-Jean-Pied-de-Port (detail)

Ik besloot om, als verbindende element tussen de verschillende schilderijen, tot het aanbrengen van een bijna vijf centimeter blauwe rand met op verschillende plekken een wat voorzichtig zichtbare gele Jacobsschelp zoals die op de Camino worden gebruikt om pelgrims de weg te wijzen. Geel op blauw. Niet dat het een strakke omlijsting moest worden, want de rest van het schilderij diende op een natuurlijke wijze door te lopen in het blauw.

De korte dagboekelementen haalde ik uit mijn eigen manuscript ‘On the Road – een odyssee per fiets naar Santiago de Compostela’. Ik voegde ze bijna integraal als tekst in op het doek. Daarnaast bracht ik in elk schilderij een drietal kleine foto’s in die als een soort fotodagboek moesten dienen.

Niet alleen met verf is te schilderen. Dat was voor mij de reden om, naast de foto´s, er ook allerlei andere materialen in te verwerken: lood, papier, klei, vezels en steengruis van diverse steensoorten.

Roncesvalles (acryl op doek, 90x90)
Roncesvalles (acryl op doek, 90×90)

 

Roncesvalles, detail

Roncesvalles, detail

 

  

 

november 18th, 2010

Oh my God! We are flying low. We ars flying way too low!

Posted in: Artist Impressions,Schilderijen — admin @ 10:31

Op 24 april 2010 vertrok ik met een fietscompañero per fiets naar Santiago de Compostela. Aankomst 24 mei, na bijna 2500 kilometer fietsen. De Camino vanaf Saint-Jean-Pied-de-Port, aan de voet van de Pyreneeën tot Santiago heeft veel indruk op me gemaakt. Het wordt een serie van 10 schilderijen, elk over een markant punt op de route. Impressies. Beelden. Ervaringen. Letterlijk en figuurlijk hoogte- en dieptepunten. Het hier afgebeelde werk is deel 2 in de reeks: Roncesvalles. Een markante plek waar de legers van Karel de Grote te laat kwamen om de wanhopige Roland te redden van de dood. De strijd tussen de Moren (Islamieten) en Christenen leverde ook al in de Middeleeuwen een klein Armageddon op. Voor mij eveneens, want 28 kilometer bergop fietsen, de Col d’Ibañeta (1056 m.) over, bij regen en mist en een temperatuur van 2 graden, dat is ook bijna een doodsstrijd. Roncesvalles, ik heb het overleefd.

Roncesvalles (acryl op doek, 2010, 90x90)

Roncesvalles (acryl op doek, 2010, 90x90)

 

Daarna ben ik verder gegaan met de ‘restyling’ van een doek uit de reeks Finis Terrae. De titel is gewijzigd en de afbeelding ook. De nieuwe titel, ‘Oh my God! Weare flying low. We are flying way too low!’ herhaalt de laatste woorden van flight attendant Amy Sweeny van vlucht AA 11 van Aimerican Airlines, op weg van Boston naar Los Angeles, twee minuten voordat de Boeing 767-223ER zich in de North Tower van het World Trade Center boort. Om 08.46 uur op 11 september 2001 gebeurt het onvoorstelbare.

Oh my God! We are flying low. We are flying way too low! (acryl op doek, 2010, 100x100)

Oh my God! We are flying low. We are flying way too low! (acryl op doek, 2010, 100x100)

november 3rd, 2010

Damals in Dresden: die bittere Tränen des Anselm Kiefer

Posted in: Artist Impressions,Facebook,Schilderijen — admin @ 9:29

Het houdt niet op. Na ‘Het Tjsetsjeense Labyrint’ in de reeks FINIS TERRAE heb ik gisteravond het volgende schilderij voltooid. Hier en daar nog wat afwerken, met name de zijkanten vanwege het 3D-formaat, maar dat zijn details. Het is opnieuw een heftig schilderij geworden.

Damals in Dresden: die bittere Tränen des Anselm Kiefer

Damals in Dresden: die bittere Tränen des Anselm Kiefer

 

Damals in Dresden: die bittere Tränen des Anselm Kiefer, refereert aan een van de historische misdaden tegen de menselijkheid: het bombardement van Dresden in de nacht van 13 op 14 februari 1945 door de luchtvloot van de RAF en de USAAF. Vanwege het gebruikte lood in het schilderij (de tranen / bommen die uit de lucht vallen en een van de kruisen) heb ik ook een link gemaakt met de omstreden Duitse kunstenaar Amselm Kiefer. Als geen ander heeft hij zich als kunstenaar in het verleden bezig gehouden met het bruine Duitse verleden. Verder klinkt ook de Duitse filmregisseur Rainer Werner Fasbinder door in de titel (Die bittere Tränen der Petra von Kant). Ook iemand die een fascinatie had met het nazi-verleden van zijn land. Golgotha aan de Elbe. Een waarschuwing.

Damals in Dresden: die bittere Tränen des Anselm Kiefer, detail
Damals in Dresden: die bittere Tränen des Anselm Kiefer, detail

De afmeting van het schilderij bedraagt 120×100 cm.

Zie ook: www.gerardstaalsart.nl

Damals in Dresden: die bittere Tränen des Anselm Kiefer, detail

Damals in Dresden: die bittere Tränen des Anselm Kiefer, detail

 

oktober 27th, 2010

Het Tsjetsjeense Labyrint

Posted in: Artist Impressions,Facebook,Schilderijen — admin @ 8:07

Donkere dagen. Goed schilderweer. Gisteravond de indrukwekkende documentaire gezien over de Duitse kunstenaar Anselm Kiefer. Voor mij de grootste kunstenaar van dit moment. Ook het zien van die beelden geeft inspiratie. Dadelijk dus weer aan de slag. Ondertussen werk ik gewoon op een paar fronten door.

In de reeks FINIS TERRAE heb ik HET TSJETSJEENSE LABYRINT geplaatst. Zie ook mijn website op www.gerardstaalsart.nl. Ik had het werk al een tijd nagenoeg af, het dateert uit 2008, maar na wat ultieme wijzigingen kan het in de openbaarheid komen.

De titel verwijst naar het gelijknamige boek van de Franse oorlogscorrespondente Anne Nivat. Ze beschrijft hierin het verschrikkelijke leed van de burgerbevolking, die beklemd zit tussen de wreedheid van de Russen en de willekeur van de Tsjetsjeense rebellenleiders en de wahabitische fundamentalisten. Voor de normale burger is leven in Tsjetsenie een zoektocht in een hallucinerend labyrint geworden.

Het Tsjetsjeense Labyrint (90x90)

Het Tsjetsjeense Labyrint (90x90)

 

Daarnaast werk ik verder aan de reeks ON THE ROAD. Een paar dagen geleden een begin gemaakt met het tweede doek in de reeks. Het zal de titel RONCESVALLES krijgen. De plek waar ik tijdens mijn Camino strandde in de regen, de kou en de mist, na bijna dertig kilometer bergop fietsen. Immers de Col d’Ibaneta moest beklommen worden. Een ware kruistocht. Golgotha.

Roncesvalles (90x90)

Roncesvalles (90x90)

 

oktober 13th, 2010

Walsen met Federico Garcia Lorca en Leonard Cohen

Posted in: Artist Impressions,Facebook,Schilderijen — admin @ 9:07

Op het ogenblik dat ik twee verschillende expositie heb lopen (in de Openbare Bibliotheek van Tegelen en in Galerie Hebben in Neer) schilder ik zelf stevig door. Naar de schildercursussen die ik tweemaal per week geef kun je onderhand wel stellen dat mijn dagen gedrenkt zijn in acryl.

Met de nieuwe reeks ON THE ROAD vordert het nog niet echt, maar het eerste doek (uit een serie van tien) onder de voorlopige titel ‘Saint-Jean-Pied-de-Port’ nadert zijn voltooiing. Op het doek (90×90) zijn de toppen van de Pyreneeën te zien, met sneeuw, regen en mist. De volgende dag zou ik eroverheen fietsen. Op de top van de Ibañeta (1057 m.) was de temperatuur rond het vriespunt. Een ijzige tocht.

Saint-Pierre-Pied-de-Port

Saint-Pierre-Pied-de-Port

In de reeks FIESTA GITANA heb ik ook weer een werk toegevoegd. Ik geef het de titel ‘Pequeño vals vienés’ naar een gedicht van de Spaanse dichter Federico Garcia Lorca, door de nationalisten van Franco vermoord tijdens de Spaanse Burgeroorlog (1936-1939). Jaren later inspireerde zijn gedicht (opgenomen in de dichtbundel ‘Peta en Nueva York’) de Canadese zanger Leonard Cohen tot zijn ‘Take this waltz’.

Pequeño vals vienés

Pequeño vals vienés

Este vals, este vals, este vals, de sí, de muerte y de coñac que moja su cola en el mar.

There’s a bar where the boys have stopped talking. They’ve sentenced to death by the blues.

Volgende »
 
  • NIEUW BOEK OVER DE CAMINO: NOORDERLICHT OP CRUZ DE FERRO

  • California Dreamin’

  • DE CAMINO VAN 2013 IS VOORBIJ

  • Opnieuw naar Santiago de Compostela

  • EXPOSITIE SCHILDERIJEN ‘ON THE ROAD’ IN DOMANI VENLO

  • FIETSEN NAAR SANTIAGO DE COMPOSTELA

  • BURGOS! Nieuwste schilderij in de On The Road serie

  • Gerard Staals 2011, een Prisma

  • Vijfde druk voor ON THE ROAD – EEN ODYSSEE PER FIETS NAAR SANTIAGO DE COMPOSTELA

  • Ik schilder verder aan On The Road: nu Burgos

  • Mijn boek is uit: eerste druk bijna uitverkocht!

  • KAPUTT!!

  • Tekstfragment uit ‘On the road – een odyssee per fiets naar Santiago de Compostela’

  • On The Road verschijnt in januari

  • Let the Great World Spin

  • ON THE ROAD – een serie schilderijen over de Camino de Santiago

  • Oh my God! We are flying low. We ars flying way too low!

  • Damals in Dresden: die bittere Tränen des Anselm Kiefer

  • Het Tsjetsjeense Labyrint

  • Walsen met Federico Garcia Lorca en Leonard Cohen

  • Heart of Zen herontdekt

  • ON THE ROAD naar Santiago de Compostela

  • Sint Jacobus leidt me door braamstruiken en naar bierloze cafés

  • New York op doek: nieuwe schilderijen

  • SLEEPLESS IN MANHATTAN 20

  • SLEEPLESS IN MANHATTAN 19

  • SLEEPLESS IN MANHATTAN 18

  • SLEEPLESS IN MANHATTAN 17

  • SLEEPLESS IN MANHATTAN 16

  • SLEEPLESS IN MANHATTAN 15

  • SLEEPLESS IN MANHATTAN 14

  • SLEEPLESS IN MANHATTAN 13

  • SLEEPLESS IN MANHATTAN 12

  • SLEEPLESS IN MANHATTAN 11

  • SLEEPLESS IN MANHATTAN 10

  • SLEEPLESS IN MANHATTAN 9

  • SLEEPLESS IN MANHATTAN 8

  • SLEEPLESS IN MANHATTAN 7

  • Christo in Central Park New York

  • SLEEPLESS IN MANHATTAN 6

  • SLEEPLESS IN MANHATTAN 5

  • SLEEPLESS IN MANHATTAN 4

  • SLEEPLESS IN MANHATTAN 3

  • SLEEPLESS IN MANHATTAN 2

  • SLEEPLESS IN MANHATTAN 1

  • Sleepless in Manhattan – intro

  • Andalusië: tapas en manzanilla met Federico Garcia Lorca 18

  • Andalusië: tapas en manzanilla met Federico Garcia Lorca 18

  • Andalusië: tapas en manzanilla met Federico Garcia Lorca 17

  • Andalusië: tapas en manzanilla met Federico Garcia Lorca 16

  • Andalusië: tapas en manzanilla met Federico Garcia Lorca 15

  • Andalusië: tapas en manzanilla met Federico Garcia Lorca 14

  • Andalusië: tapas en manzanilla met Federico Garcia Lorca 13

  • Andalusië: tapas en manzanilla met Federico Garcia Lorca 12

  • Andalusië: tapas en manzanilla met Federico Garcia Lorca 11

  • Andalusië: tapas en manzanilla met Federico Garcia Lorca 10

  • SLEEPLESS IN MANHATTAN

  • Andalusië: tapas en manzanilla met Federico Garcia Lorca 9

  • Andalusië: tapas en manzanilla met Federico Garcia Lorca 8

  • Andalusië: tapas en manzanilla met Federico Garcia Lorca 7

  • Andalusië: tapas en manzanilla met Federico Garcia Lorca 6

  • Andalusië: tapas en manzanilla met Federico Garcia Lorca 5

  • Andalusië: tapas en manzanilla met Federico Garcia Lorca 4

  • Andalusië: tapas en manzanilla met Federico Garcia Lorca 3

  • Andalusië: tapas en manzanilla met Federico Garcia Lorca 2

  • Intermezzo: de Vuelta in Venlo 2

  • Intermezzo: de Vuelta in Venlo 1

  • Andalusië: tapas en manzanilla met Federico García Lorca 1

  • BINNENKORT IN DIT THEATER: ANDALUSIË

  • Hermitage: het zomerpaleis van Nicolaas II aan de Amstel

  • Wajauw? Met Ahmed Marcouch en Hans Laroes naar Brooklyn aan de Maas

  • Luik: van nu en toen, van Calatrava en Les Olivettes

  • Geen Pim Pandoer, wel Beethoven in ’s Heerenberg

  • Spaanse La Notte in het Hollandse Slot Loevestein

  • Van Gogh en de kleuren van de nacht in Amsterdam

  • Opnieuw de ruimte in: A Space Odyssey 2

  • Schilderen: een lange winter met gebrande omber sienna

  • Paradise by the dashboard light

  • Shipbreaking op doek. Met dank aan Edward Burtynsky – Work in Progress

  • Ode Maritima aan Fernando Pessoa

  • Manhattan Transfer – New York City Blues – 16

  • Manhattan Transfer – New York City Blues – 15

  • Manhattan Transfer – New York City Blues – 14

  • Manhattan Transfer – New York City Blues – 13

  • Manhattan Transfer – New York City Blues – 12

  • Manhattan Transfer – New York City Blues – 11

  • Manhattan Transfer – New York City Blues – 10

  • Manhattan Transfer – New York City Blues – 9

  • Manhattan Transfer – New York City Blues – 8

  • Manhattan Transfer – New York City Blues – 7

  • Manhattan Transfer – New York City Blues – 6

  • Manhattan Transfer – New York City Blues – 5

  • Manhattan Transfer – New York City Blues – 4

  • Manhattan Transfer – New York City Blues – 3

  • Manhattan Transfer – New York City Blues – 2

  • Manhattan Transfer – New York City Blues – 1

  • MANHATTAN TRANSFER

  • Corrida aan het einde van de Indian Summer

  • Valencia: Tapas op de Feria van Calatrava 14

  • Valencia: Tapas op de Feria van Calatrava 13

  • Powered by ME :) !! en MainCore
    Blog (c) WordPress 1.5 Theme created by McMike and Mr-Godd